Nieuws
uitleg kosten structuur en uw aanvullende verzekering
Medische eigen bijdrage, niet-vergoede geneesmiddelen en aanvullende verzekering in Frankrijk – samenvatting
Het Franse zorgsysteem verdeelt de kosten tussen drie partijen: de sociale zekerheid, de aanvullende verzekering (mutuelle) en de patiënt. Een deel van de kosten blijft altijd ten laste van de patiënt, met name de medische eigen bijdrage (franchise médicale), forfaitaire bijdragen en niet-vergoede geneesmiddelen.
Medische eigen bijdrage (franchise médicale)
De franchise médicale is een verplicht klein bedrag dat wordt ingehouden op de terugbetalingen van de sociale zekerheid. Dit bedrag wordt dus niet rechtstreeks aan de arts of apotheker betaald. Wanneer de verzekerde de kosten niet zelf heeft voorgeschoten, kan het ziekenfonds de franchise niet onmiddellijk aftrekken. In dat geval wordt een lopend totaal bijgehouden, dat later wordt verrekend met een volgende terugbetaling. Is het openstaande bedrag hoger dan de vergoeding, dan wordt slechts een deel ingehouden en blijft het saldo openstaan.
Bedragen
-
€1 per doosje geneesmiddelen
-
€1 per paramedische handeling
-
€4 per medisch vervoer
Dagelijkse maxima
-
max. €4 per dag voor paramedische handelingen
-
max. €8 per dag voor medisch vervoer
Jaarlijks maximum
€50 per persoon per kalenderjaar
De franchise geldt o.a. niet voor spoedeisend vervoer (Samu/15), maar wel voor vervoer per taxi conventionné, VSL of ambulance.
Vrijstellingen
-
kinderen en jongeren onder 18 jaar
-
begunstigden van Complémentaire santé solidaire of AME
-
zwangere vrouwen vanaf de 6e maand tot 12 dagen na de bevalling
-
minderjarigen voor (nood)anticonceptie zonder ouderlijke toestemming
-
slachtoffers van terroristische aanslagen (gerelateerde zorgkosten)
Forfaitaire bijdrage (€2)
Naast de franchise geldt een forfaitaire bijdrage van €2 voor:
-
consulten bij huisarts of specialist
-
radiologische onderzoeken
-
laboratoriumanalyses
Maximum: €8 per dag
Niet van toepassing op tandzorg, verloskundige zorg en paramedische zorg waarvoor al een franchise geldt.
Vrijgesteld:
-
jongeren onder 18 jaar
-
zwangerschap (vanaf 6e maand tot 12 dagen na bevalling)
-
begunstigden van Compl. santé solidaire of AME
Niet-vergoede geneesmiddelen
Sommige geneesmiddelen worden niet terugbetaald, zoals comfortmedicatie, middelen tegen stress/vermoeidheid en bepaalde natuurlijke producten.
Deze kosten zijn volledig voor rekening van de patiënt (geen eigen bijdrage maar geen vergoeding).
Rol van de mutuelle
De aanvullende verzekering kan:
-
niet-vergoede delen aanvullen
-
extra kosten dekken
-
soms bepaalde niet-vergoede medicijnen vergoeden
Wettelijk mogen franchise médicales en forfaitaire bijdragen niet door de mutuelle worden terugbetaald.
Inning en betalingsbrieven
Normaal worden bijdragen automatisch ingehouden op terugbetalingen. Ontvangt u een brief met “betaling van uw forfaitaire bijdragen en eigen bijdragen”, dan betekent dit dat inhouding niet mogelijk was en er een openstaand saldo rechtstreeks moet worden betaald.
Kort samengevat
-
De patiënt betaalt altijd een deel zelf (behalve vrijstellingen).
-
Franchise en forfaitaire bijdragen zijn verplicht.
-
Sommige medicijnen worden niet vergoed.
-
De mutuelle mag deze bijdragen niet terugbetalen.
-
Jaarlijks maximum: €50 franchise + €50 forfaitaire bijdragen.
-
Betalingsbrieven zijn inhaalbetalingen, geen boetes.
Conclusie:
Het Franse zorgsysteem werkt met gedeelde kosten. De franchise médicale, forfaitaire bijdragen en niet-vergoede geneesmiddelen behoren structureel tot de persoonlijke uitgaven van de patiënt. Inzicht in dit systeem voorkomt verwarring bij inhoudingen en betalingsbrieven.
Terugbetaling sociale heffing CSG
De Franse belastingdienst voor niet-inwoners van Frankrijk heeft laten weten dat er tienduizenden verzoeken tot terugbetaling van CSG premie (Contribution Sociale Généralisée) zijn ingediend naar aanleiding van de uitspraak van het Europese Hof in februari 2015 (bekend als de zaak de Ruyter).
Er is een speciale organisatie in het leven geroepen om al deze bezwaarschriften te verwerken. Wanneer op een bezwaarschrift na 6 maanden geen antwoord is ontvangen, betekent dat in het algemeen dat het bezwaar is afgewezen. Binnen voornoemd termijn of direct daarna moet dan actie worden ondernomen wanneer men het er niet mee eens is. In dit geval laat de fiscus weten dat de afhandeling langer kan gaan duren. Daarom blijft het ingediende bezwaar ook na 6 maanden van kracht.
Het gaat nu over de kalenderjaren 2013 en 2014. Over 2015 wordt op het ogenblik overleg gevoerd omdat de regeling in december 2015 is veranderd (de reparatiewetgeving) en men vecht aan dat die met terugwerkende kracht kan worden toegepast. Overigens wordt de reparatiewetgeving op zich ook aangevochten.

